d9daeae2069c9f9ddecc2f4ef9f92783.jpg
Τι διαλέξαμε

Οι σκοποί της αρνητικής συμπεριφοράς

Τα παιδιά προτιμούν να τραβήξουν την προσοχή με θετικό τρόπο. Αν όμως δεν το πετύχουν, επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή με αρνητικό τρόπο. Τα παιδιά που έχουν την πεποίθηση ότι ανήκουν στο περιβάλλον μόνο όταν τα προσέχουν, προτιμούν να προκαλέσουν έστω και την άτοπη προσοχή, παρά να νιώθουν ότι τα αγνοούν.

Άτοπη προσοχή

Ο πρώτος σκοπός είναι η επιθυμία για άτοπη προσοχή. Όλα σχεδόν τα μικρά παιδιά επιθυμούν να τραβήξουν την προσοχή. Τα παιδιά προτιμούν να τραβήξουν την προσοχή με θετικό τρόπο. Αν όμως δεν το πετύχουν, επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή με αρνητικό τρόπο. Τα παιδιά που έχουν την πεποίθηση ότι ανήκουν στο περιβάλλον μόνο όταν τα προσέχουν, προτιμούν να προκαλέσουν έστω και την άτοπη προσοχή, παρά να νιώθουν ότι τα αγνοούν.

 

Αγώνας υπεροχής

Τα παιδιά που επιδιώκουν την υπεροχή, νιώθουν ότι αξίζουν μόνο όταν είναι αφεντικά, όταν υπερέχουν. Επιδιώκουν να κάνουν μόνο ό,τι θέλουν εκείνα. Αυτά τα παιδιά σκέφτονται: "κανένας δεν μπορεί να με υποχρεώσει να κάνω κάτι" ή "πρέπει να γίνει αυτό που θέλω εγώ". Ακόμα κι αν οι γονείς πετύχουν να τα υποτάξουν, η νίκη θα είναι προσωρινή.

Αν ο αγώνας υπεροχής συνεχίζεται και τα παιδιά αρχίσουν να νιώθουν ότι δεν μπορούν να νικήσουν τους γονείς, ίσως αλλάξουν την επιθυμία για υπεροχή και να επιδιώξουν τον τρίτο σκοπό, την εκδίκηση.

 

Εκδίκηση

Τα παιδιά που επιδιώκουν την εκδίκηση έχουν πιστέψει ότι δεν είναι αγαπητά, ότι αξίζουν μόνο όταν μπορούν να πληγώσουν τους άλλους, όπως τα πλήγωσαν οι άλλοι, κατά τη γνώμη τους. Βρίσκουν μία θέση με το να είναι σκληρά και δυσάρεστα.

Αν ο πόλεμος για εκδίκηση μεταξύ γονιών και του παιδιού συνεχιστεί και το παιδί αρχίσει να νιώθει ότι είναι ο ηττημένος, ίσως παραιτηθεί από τις προσπάθειες για εκδίκηση και επιδιώξει να δικαιολογήσει αυτή τη συμπεριφορά του επιδεικνύοντας ανικανότητα.

 

Ανικανότητα

Τα παιδιά που επιδεικνύουν ανικανότητα ή αδεξιότητα είναι υπερβολικά αποθαρρυμένα. Αφού παραιτήθηκαν από κάθε ελπίδα να πετύχουν, επιχειρούν να εμποδίσουν τους άλλους από το να περιμένουν απ' αυτά ο,τιδήποτε. Η παραίτηση μπορεί να είναι πλήρης ή μόνο στα πεδία όπου νιώθουν πώς δεν μπορούν να πετύχουν.

 

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο:
Ντινκμέγιερ, Ν., & Μακ-Κέι, Γ. (2004). Σχολείο για γονείς. Βιβλιο πρώτο, για παιδιά νηπιακής και πρωτοσχολικής ηλικίας.
Εκδόσεις Θυμάρι.